Maand: oktober 2008

Kerken en Monasteria in LESBOS (Griekenland)

Kerken en Monasteria op Lesbos

Griekenland

KLIK op de foto 

PICT7623

Lesbos is met een oppervlakte van 1630 km3het derde grootste eiland van Griekenland, met ongeveer 97.000 inwoners. Wat de natuur betreft, is het zeker één van de mooiste eilanden in de Egeïsche zee. De bergen zijn er niet hoog, maar hebben fraaie contouren. De hoogste berg, de Olympos is 967 m hoog. De kust is een opeenvolging van baaien, waarvan er twee diep in het land dringen : de golf van Kalloni, de grootste, en de golf van Geras.

Door velen wordt het eiland Mitilini genoemd, naar zijn hoofdstad, om daarmee de associatie met het begrip Lesbisch te vermijden : en dichteres, Sappho genaamd was nu eenmaal lesbisch (of toch niet !?). Om die reden werd zij verbannen naar het eiland Lefkas. Daar is ze van de klippen in zee gesprongen en verdronken.

Over het land verspreid vinden we heel veel Kerken, kerkjes en monasteria.

Onlangs had ik het geluk er enkele te kunnen gaan bezoeken, waarvan ik hier het verslag en de foto’s geef.

PETRA

In het Noorden van het eiland vinden we het mooiste dorp van het eiland ‘Mithimna’ of ook wel Molivos genoemd. Het is misschien ook wel een van de oudste dorpen die Griekenland ons te tonen heeft. Het is een stadje dat reeds in de ouheid kunstenaars wist te inspireren.

Op een vijftal km verder komen we in het pytoreske dorp PETRA. De kleine aanlegplaats van Achilles tijdens de troyaanse oorlog.. Het dorp wordt gedomineerd door een grote rots, die misschien ooit als meteoriet uit de hemel is komen gevallen. Waarschijnlijk heeft het dorp, omwille van die rots zijn naam gekregen (Petra=rots). Bovenop de rots staat de Panagia Glykofilousa-kerk die gebouwd werd in 1747. Volgens een mythe legde eens op een nacht een koopvaardijschip uit galaxidi aan bij de eilandjes tegenover Petra. Op het schip bevond zich een icoon van de Moeder Gods. Gedurende de nacht verdween de icoon en men zag een vreemd schijnsel op de top van de rots. Zij gingen op zoek naar de icoon, en vonden die uiteidelijk terug op de top van de rots. Dit voorval herhaalde zich de volgende nacht, en toen besloten zij de icoon op de top van de rots achter te laten. Er werd een kerk gebouwd waarin de icoon haar plaats kreeg.

Ongeveer aan de voet van de rots bevindt zich de Agios Nicolaoskerk, een  enkelschepige basiliek uit de 17e eeuw. Binnenin bevinden zich prachtige 17e eeuwse muurschilderingen. Spijtig dat het kerkje er zo verwaarloosd bij ligt.

Er is nog een derde Kerk in Petra : de grote Agios Georgos Kerk, een drieschepige  basiliek gebouwd in 1888, voornamelijk van een grijze steensoort van vulkanische oorsprong.

Aan de westelijke kust van het eiland vinden we een paar zeer interessante kerken en monasteria terug.

Vooreerst, in de nabijheid van het dorp Filia treffen wij het vrouwenklooster Mirsiniotissas  aan. Het is een mooi en stemmig monasterie met een lange binnentuin omgeven door de kloostergebouwen. In de Kerk, toegewijd aan de Moeder Gods, ligt de heilige Ignatios Agalianos begraven, de stichter van dit klooster en tevens de stichter van het daar dichtbij gelegen monasterie Limonos. De zusters van het klooster maken schitterend handweefwerk en rozenwater. Voor het klooster Limonos is een herdenkingsveld aangelegd met ongeveer een zestigtal kleine kerkjes, geschonken door mensen uit Lesbos als aandenken voor de slag bij Klapados op 5-8 oktober 1912, waarbij de Turkse bezetter werd verslagen. Het klooster Limonos zelf werd door de Turken ongemoeid gelaten, mits ze extra belastingen betaalden. Sommige van deze kerkjes zijn echte juwelen, met prachtige fresco’s. Andere hebben dan weer een vervallen indruk. Merkwaardig is, dat er nog steeds bijgebouwd worden. Het klooster Limonos zelf  ziet er nogal bouwvallig uit. Er zijn twee kerken , een indrukwekkende kloosterbibliotheek (maar kon niet bezocht worden), een museum van oude kerkelijke geschriften , kerkelijke voorwerpen , iconen, de relieken van de Heilige Ignatios en  veel andere Orthodox-kerkelijke zaken. In eerste kerk bevinden zich prachtige, waarschijnlijk nog recente muurschilderingen. Regelmatig kan men er de relieken van de stichter en Heilige Ignatios vereren. Het Katholikon, gewijd aan de Heilige Ignatios, is een driebeukige basiliek me
t een houtgesneden iconostase en 18e eeuwse muurschilderingen.

De verdere nieuwe uitbreidingen van het klooster omvatten een psychiatrisch ziekenhuis, een bejaardenthuis en een internaat. De zusters van het nabijgelegen vrouwenklooster komen geregeld hier hulp bieden.

Verder de westkust volgens, komt men door een dor, bijna onherbergzaam landschap. Geen of weinig begroeiingen meer, prachtige, zij het dorre landschappen . We passeren eerst nog voorbij het momenteel verlaten klooster van Perivoli, gebouwd op een groene locatie naast de droogliggende Voulgaris rivier. Op de hoogste top van de ruwe berg Ordymnos vinden we het Ypsilos–klooster. Twee smalle cementen stijle weggetjes leiden naar boven. Vroeger was dit klooster enkel via trappen te bereiken. Eens de ingangspoort binnen komt men echter als het ware in een oase van groen en stilte. De kloosterkerk  heeft een prachtige iconostase, en schittert van frisheid.

SIGRI

Vanaf het Ypsilos-klooster gaan we richting Sigri. Onderweg passeren wij het versteende woud. Het toenmalig woud met mammoetbomen werd twintig milioen jaren geleden onder vulkanische as bedolven en vesteende later door de werking van kiezelzuurhoudend bronwater.

Sigri ligt op het uiterste westpunt van het eiland. Het spreekwoordelijke einde van de wereld. Tot 1922 waren de meeste bewoners moslim. Bij de bevolkingsruil in dat jaar werd hun plaats ingenomen door Griekse bewoners van het eiland Tenedos, het huidige Turkse Gökçedda. De Agios Triadakerk (was gesloten), een opvallend rechthoekkig gebouw, werd door de Turken als moskee gebouwd. Bij gebrek aan een klokketoren hangen de klokken aan de trap. Er is ook nog een klein mooi byzantijns kerkje met mooie muurschilderingen.

Oostkust :

Mandamados : Moni Taxiarchis.

Dit monasterie is een bekende bedevaartplaats voor de heilige Aartsengel Michaël. De wonderbare icoon is geboetseerd uit met bloed doordrenkte modder. Het is een icoon in reliëf, en is achtergebleven na een vreselijke slachting onder de monniken in de 12e eeuw. Slechts één monnik wist met de hulp van de Heilige Aartsengel Michaël te ontkomen. Als dank maakte hij een beeld van de Heilige Aartsengel. De traditie wil dat als men een munt tegen het voorhoofd van de Engel drukt, de wens van de pelgrim uitkomt.

Moni Agios Rafaêl ( vrouwenklooster) : bekendste bedevaartplaats van Lesbos.

Het wordt ook wel het ‘Lourdes’ van Lesbos genoemd. In 1959 vond een boer bij graafwerken voor de bouw van een kapel een graf. In het dorp circuleerden al geruime tijd verhalen over dorpsbewoners die droomden over een klooster dat door de Turken was verwoest en waarbij de kloosterlingen waren vermoord. Op9 april 1463 was inderdaad een klooster door de Turken aangevallen en de stoffelijke resten die in het graf werden gevonden, werden geïdentificeerd als die van de Martelaren Rafaël, Nicfolaos en de 12 jarige Irini. Op deze plek verrees een vrouwenklooster in 1936. het groeide al snel uit tot het ‘Lourdes’ van lesbos (ten zien aan de vele krukken in de nis) Rond de drie verdiepingen tellende kerk (een buiten of benedenkerk, en twee kerken boven elkaar) staan grote gastenverblijven, eetzalen en scholen).

Mytilini : hoofdstad van Lesbos

Hier bezochten wij de twee grootste kerken : de H. Therapon kerk en de Kerk van de Metropoliet

De Heilige Theraponkerk : Zij zou gebouwd zijn, waar in de oudheid het Asclepion was. Men begon met de bouw in  1860. Het is een drieschepige basilica met neo klassieke elementen en Renaissance-invloeden. Er zijn waardevolle iconen. Naast de kerk staat een klein kerkje, maar heb niet kunnen achterhalen aan wie het gewijd is.

In het Noordelijk stadsdeel staat de grote Metropolieten-kerk en de residentie van de Metropoliet. Zij werd gebouwd aan het einde van de 16e eeuw en het begin van de 17e eeuw. Het is een drieschepige basiliek in kruisvorm. De iconostase van de kerk is één van de fraaiste werken van laat-Byzantijnse houtsnijkunst. Voor de ingang staat de klokketoren gebouwd van roodachtige gehouwen stenen uit Sarmousak.

Byzonder aan de toren is dat het een Gotische toren is.

Agios Georgos : een mooie kerk in het centrum (verboden te fotograferen)

Besluit :

Lesbos is rijk aan mooie kerken en Monasteria.Spijtig genoeg hebben we ze niet allemaal kunnen bezoeken, maar toch wel de mooiste en belangrijkste.

 

NB. Wat onderlijnd is, daarvan kan je foto’s bekijken

 

 

 

19e zondag na Pinksteren – 5e na de Kruisverheffing

19e zondag na Pinksteren – 5e zondag na de Kruisverheffing

‘Heb uw vijanden lief !’

 

waar liefde is, daar is God

 

Eerste Lezing

 

2 Kor. 11,31-12,9

 

 

11  .31 De God en Vader van de Heer Jezus, de God die moet worden geprezen tot in eeuwigheid, weet dat ik niet lieg. 32 Toen ik in Damascus was, liet de stadhouder van koning Aretas de stad afsluiten om mij gevangen te nemen; 33 ik kon alleen aan hem ontkomen doordat ik in een mand door een venster in de muur werd neergelaten.

12   .1 Ik word er wel toe gedwongen hoog van mezelf op te geven. Daarom zal ik, hoewel het geen enkel doel dient, het hebben over visioenen en openbaringen die de Heer ons schenkt. 2 Ik ken een volgeling van Christus die veertien jaar geleden tot in de derde hemel werd weggevoerd – in zijn lichaam of buiten zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen. 3 Maar ik weet dat deze man – in zijn lichaam of zonder zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen – 4 werd weggevoerd tot in het paradijs en dat hij daar woorden hoorde die door geen mens mogen worden uitgesproken. 5 Van zo iemand wil ik hoog opgeven. Wat mijzelf betreft zal ik me slechts op mijn zwakheid laten voorstaan. 6 En zelfs al zou ik hoog van mezelf willen opgeven, dan nog zou ik geen dwaas zijn, want ik zou de waarheid spreken. Maar ik zie ervan af, want ik wil worden beoordeeld op grond van wat men van mij hoort en ziet, 7 niet op grond van de uitzonderlijke openbaringen die ik heb gekregen. Om te verhinderen dat ik mezelf zou verheffen, werd mij een doorn in het vlees gestoken: ik word gekweld door een engel van Satan. 8 Ik heb de Heer driemaal gesmeekt mij van hem te bevrijden, 9 maar hij zei: ‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt.

 

 

Evangelie :

 

Lucas 6,31-36

 

6  .31 Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen. 32 Is het een verdienste als je liefhebt wie jullie liefhebben? Want ook de zondaars hebben degenen lief die hen liefhebben. 33 En is het een verdienste als je weldaden bewijst aan wie weldaden bewijzen aan jullie? Ook de zondaars handelen zo. 34 En is het een verdienste als je geld leent aan degenen van wie jullie iets terug verwachten? Ook zondaars lenen geld aan zondaars in de verwachting alles terug te krijgen. 35 Nee, heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

36 Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

 

Kruis blauw

Bezinning : Lucas 12,35-38/Isaak de Syriër

Bezinning

 

Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Lucas 12,35-38.

Houdt uw lenden omgord, en brandend uw lampen.
Weest als mensen, die wachten op hun heer, wanneer hij van de bruiloft komt, om als hij komt en klopt, terstond hem open te doen.
Gelukkig de knechten, die de heer bij zijn komst wakker zal vinden. Voorwaar, Ik zeg u: Hij zal zich omgorden, hen aan tafel doen aanzitten, en hen de rij langs bedienen.
En wanneer hij hen zó aantreft, zelfs als hij in de tweede nachtwaak of in de derde komt, gelukkig zijn ze!

Isaac_de Syriër

 Heilige Isaak de Syriër (7e eeuw), monnik in Ninive, bij Mossoel in het huidige Irak  

“Houdt uw lampen brandend”

      Het gebed dat ’s nachts gebeden wordt, heeft een grote kracht, meer dan als ze overdag gebeden wordt. Daarom hadden de heiligen de gewoonte om ’s nachts te bidden. Ze vochten met de slaperigheid van het lichaam en met de zoetheid van de slaap door hun lichamelijke natuur te overstijgen. De profeet zei: “Ik ben moe van het klagen, nacht na nacht heb ik mijn kussens nat geweend, met tranen is mijn bed doordrenkt” (Ps 6,7), terwijl hij zuchtte vanuit de bodem van zijn hart zijn hartstochtelijk gebed. En elders: “Midden in de nacht sta ik op en loof u om uw rechtvaardige voorschriften” (Ps 119,62). Voor elk verzoek dat de heiligen met kracht tot God wilden richten, bewapenden ze zich met het gebed gedurende de nacht en weldra ontvingen ze wat ze vroegen.

      Satan zelf vreest niets zoveel als het gebed dat men gedurende het nachtwaken bidt. Zelfs als ze gepaard gaat met afleidingen, keert ze niet zonder vrucht terug, tenminste als men niet vraagt wat niet overeenkomt met Gods wil. Daarom gaat hij een heftige strijd aan met hen die waken, om ze zo mogelijk af te houden van die praktijk, vooral als ze volhardend zijn. Maar zij die een beetje versterkt zijn tegen zijn schadelijke sluwheden en geproefd hebben van de gaven die God geeft tijdens het nachtwaken, en die de grootheid van de hulp die God hen geeft, persoonlijk hebben ervaren, minachten hem en al zijn listen, volkomen.

18 e zondag na Pinksteren, 4e na de Kruisverheffing : ‘Wonderbare visvangst)

 

 

 

18e zondag na Pinksteren – 4e na de Kruisverheffing

 

“Van de wonderbare visvangst’

 

 

vissers

 

 

METTEN : Zevende opstandingsevangelie

Joh.20,1-10

Opstanding

20

1 Vroeg op de eerste dag van de week, toen het nog donker was, kwam Maria uit Magdala bij het graf. Ze zag dat de steen van de opening van het graf was weggehaald. 2 Ze liep snel terug naar Simon Petrus en de andere leerling, van wie Jezus veel hield, en zei: ‘Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald en we weten niet waar ze hem nu neergelegd hebben.’ 3 Petrus en de andere leerling gingen op weg naar het graf. 4 Ze liepen beiden snel, maar de andere leerling rende vooruit, sneller dan Petrus, en kwam als eerste bij het graf. 5 Hij boog zich voorover en zag de linnen doeken liggen, maar hij ging niet naar binnen. 6 Even later kwam Simon Petrus en hij ging het graf wel in. Ook hij zag de linnen doeken, 7 en hij zag dat de doek die Jezus’ gezicht bedekt had niet bij de andere doeken lag, maar apart opgerold op een andere plek. 8 Toen ging ook de andere leerling, die het eerst bij het graf gekomen was, het graf in. Hij zag het en geloofde. 9 Want ze hadden uit de Schrift nog niet begrepen dat hij uit de dood moest opstaan. 10 De leerlingen gingen terug naar huis.

 

LITURGIE

 

Apostellezing

 

2, Kor.9,6-11

 

6 Bedenk dit: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten. 7 Laat ieder zo veel geven als hij zelf besloten heeft, zonder tegenzin of dwang, want God heeft lief wie blijmoedig geeft. 8 God heeft de macht u te overstelpen met al zijn gaven, zodat u altijd en in alle opzichten voldoende voor uzelf hebt en ook nog ruimschoots kunt bijdragen aan allerlei goed werk. 9 Zo staat er geschreven: ‘Gul deelt hij uit aan de armen, zijn rechtvaardigheid houdt stand, voor altijd.’ 10 God, die zaad geeft om te zaaien en brood om te eten, zal ook u zaad geven en het laten ontkiemen, zodat uw vrijgevigheid een rijke oogst opbrengt. 11 U bent in ieder opzicht rijk geworden om in alles vrijgevig te kunnen zijn, en uw vrijgevigheid leidt door onze bemiddeling tot dankzegging aan God.

Evangelie : Lucas : 5,1-11

Simon Petrus, Jakobus en Johannes geroepen

5

1 Toen hij eens aan de oever van het Meer van Gennesaret stond en het volk zich om hem verdrong om naar het woord van God te luisteren, 2 zag hij twee boten aan de oever van het meer liggen; de vissers waren eruit gestapt, ze waren bezig de netten te spoelen. 3 Hij stapte in een van de boten, die van Simon was, en vroeg hem een eindje van het land weg te varen; hij ging zitten en gaf de menigte onderricht vanuit de boot. 4 Toen hij was opgehouden met spreken, zei hij tegen Simon: ‘Vaar naar diep water en gooi jullie netten uit om vis te vangen.’ 5 Simon antwoordde: ‘Meester, de hele nacht hebben we ons ingespannen en niets gevangen. Maar als u het zegt, zal ik de netten uitwerpen.’ 6 En toen ze dat gedaan hadden, zwom er zo’n enorme school vissen in de netten dat die dreigden te scheuren. 7 Ze gebaarden naar de mannen in de andere boot dat die hen moesten komen helpen; nadat dezen bij hen waren gekomen, vulden ze de beide boten met zo veel vis dat ze bijna zonken. 8 Toen Simon Petrus dat zag, viel hij op zijn knieën voor Jezus neer en zei: ‘Ga weg van mij, Heer, want ik ben een zondig mens.’ 9 Hij was verbijsterd, net als allen die bij hem waren, over de enorme hoeveelheid vis die ze gevangen hadden; 10 zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, die met Simon samenwerkten. Jezus zei tegen Simon: ‘Wees niet bang, voortaan zul je mensen vangen.’ 11 En nadat ze de boten aan land hadden gebracht, lieten ze alles achter en volgden hem.

 wonderbare%20visvangst

 

 

Boodschap van de Orthodoxe Primaten

 

GROOTSE BIJEENKOMST VAN DE ORTHODOXE PRIMATEN IN KONSTANTINOPEL

Konstantinopel – Op uitnodiging van Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos heeft in het teken van het jaar 2008, toegewijd aan de Heilige Apostel Paulus, een bijeenkomst plaats gehad van de primaten van alle lokale Orthodoxe Kerken wereldwijd. Deze Synaxis of Bijeenkomst heeft van 9 tot 12 oktober 2008 plaatsgevonden in Konstantinopel, in de Fanar, het Heilig Centrum van de Orthodoxie…

 

BOODSCHAP VAN DE ORTHODOXE PRIMATEN

2008

In de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest,

1. Door de genade van God zijn de Primaten en de Vertegenwoordigers van de lokale Orthodoxe Kerken bijeengekomen van 10 tot 12 oktober 2008, in Fanar,op uitnodiging en onder leiding van de Eerste onder hen, Zijn Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartolomeos, ter gelegenheid van de proclamatie van dit jaar als het jaar van de Heilige Paulus, Apostel der Naties. Wij hebben in broederlijke liefde beraadslaagd over onderwerpen die de Orthodoxe Kerk aanbelangen en tijdens onze deelname aan de feestelijkheden bij deze gelegenheid hebben wij ook samen de Heilige Eucharistie gevierd in de zeer heilige patriarchale kerk van de Oecumenische Troon, vandaag 12 oktober 2008, zondag van de Heilige Vaders van het 7de Oecumenische Concilie van Nicea. Tijdens deze dagen werden wij gesterkt door de gaven van de Goddelijke Voorzienigheid, die de Apostel van de Naties ontving, en dat hem van een “prachtig gekozen werktuig” van God voorzag (Hand. 9, 15), een schitterend model van apostolische zending voor het lichaam van de Kerk. De hele Orthodoxe Kerk zal tijdens dit jaar onzes Heren deze Apostel eren en hem als voorbeeld stellen voor trouw bij de hedendaagse getuigenis van ons geloof “in hen die nabij zijn en hen die veraf zijn” (Ef. 2, 17).

    2. De Orthodoxe Kerk die weet hoe de leringen van de Apostel der Naties uit te leggen, zowel in vreedzame als in moeilijke tijden, tijdens de tweeduizend jaar bestaan, kan en moet deze boodschap doorgeven in deze tijd, niet alleen omwille van de hereniging in Christus van het hele mensdom, maar ook omwille van de allesomvattendheid van Zijn werk van Redding, waardoor alle afscheiding in de wereld zal verdwijnen en de eenheid van natuur van alle mensen zal bevestigd worden. Toch betekent het trouw uitdragen van deze boodschap van redding het overstijgen van de interne conflicten binnen de Orthodoxe Kerk ontstaan door nationalistische, etnische en ideologische extreme stellingen uit het verleden. Alleen zo kan de Orthodoxe boodschap de noodzakelijke invloed hebben in de wereld van vandaag.

    3. Geïnspireerd door de lering en het werk van Apostel Paulus, benadrukken wij eerst en vooral het belang van de plicht van de zending voor het leven van de Kerk en in het bijzonder voor het priesterschap van ons allen, overeenstemmend met de laatste opdracht van onze Heer: “Gij zult mijn getuigen zijn, niet alleen in Jeruzalem, maar ook in Judea en Samaria en tot aan de uiteinden van de aarde.” (Hand. 1,8) De evangelisatie van Gods volk, maar ook van hen die niet in Christus geloven, is de hoogste plicht van de Kerk. Deze plicht mag niet op een agressieve manier of door enige vorm van bekeringsijver vervuld worden, maar met liefde, nederigheid en eerbied voor de persoonlijkheid van elk individu en de culturele eigenheid van elk volk. Alle Orthodoxe Kerken moeten bijdragen aan deze zendingsmissie, volgens de canonieke voorschriften.

    4. De Kerk van Christus vervult haar zending in een snel veranderende wereld, die nu onderling verbonden is door moderne middelen voor communicatie, transport en technologie. Tegelijkertijd echter groeit ook de vervreemding, de scheiding en het aantal conflicten. Voor de christenen ligt de oorsprong van deze toestand in de vervreemding van God. Veranderingen in sociale structuren of gedragsregels volstaan niet om deze toestand te verbeteren. Voor de Kerk kan zonde enkel overwonnen worden dank zij de samenwerking van God en de mensheid.

    5. In dergelijke omstandigheden is de hedendaagse getuigenis van de Orthodoxie over de steeds groeiende problemen een noodzaak, niet enkel om de oorzaken aan te duiden, maar ook om de nadruk te leggen op de tragische gevolgen die ze veroorzaken. De vele nationalistische, ideologische en religieuze contrasten, zijn een constante voedingsbodem voor gevaarlijke verwarring, niet alleen waar het de onbetwistbare ontologische eenheid van het menselijk ras betreft, maar ook waar het diens heilige schepping betreft. De heiligheid van de menselijke persoon is vervat in de gerechte aanspraken van het “individu”, terwijl zijn relatie met de rest van de heilige schepping onderworpen is aan zijn eigenmachtig gebruik of misbruik ervan. Deze vervreemding in de wereld zorgt voor een onrechtvaardige ongelijkheid in de verdeling van de goederen van Gods schepping tussen individuen en zelfs volkeren. Zij zorgt ervoor dat biljoenen mensen de noodzakelijke basisgoederen ontzegd worden en in armoede worden geduwd, dat er massale volksverhuizingen ontstaan, dat er nationalistische, religieuze en sociale conflicten en discriminaties ontstaan, die een bedreiging vormen voor de traditionele interne sociale samenhang. Deze gevolgen worden nog meer weerzinwekkend omdat zij onlosmakelijk verbonden zijn met de vernietiging van het natuurlijke milieu en het gehele ecosysteem.

    6. De Orthodoxe Christenen zijn medeverantwoordelijk voor de huidige crisis van deze planeet, samen met anderen, gelovigen of niet, omdat ze toegelaten hebben en kritiekloos tot vergelijken gekomen zijn over extreme menselijke keuzes, zonder die op een geloofwaardige wijze te toetsen aan Gods woord. Daarom hebben zij nu als voorname plicht ervoor te zorgen dat de verdeling van de wereld ophoudt. De christelijke leer over de ontologische eenheid van het menselijk ras en haar heilige schepping, naar voren gebracht in het hele heilswerk van Christus, vormt de basis voor de interpretatie van de relatie tussen God en mens.

    7. Heel wat moderne staten hebben de neiging godsdienst uit de samenleving te weren. Het principe van een seculiere staat mag behouden blijven, maar het is onaanvaardbaar dit principe uit te leggen als een totale uitsluiting van de godsdienst op elk gebied van het openbare leven.

    8. De kloof tussen rijk en arm groeit dramatisch door de financiële crisis, meestal het resultaat van het zoeken naar woekerwinsten op economisch vlak en door corrupte financiële activiteiten, die door een gebrek aan antropologische aspecten en gevoelens, helemaal niet de noden van de mensheid dienen. Een leefbare economie weet een evenwicht te houden tussen doeltreffendheid, rechtvaardigheid en sociale solidariteit.

    9. Wat de relatie tussen het christelijk geloof en de natuurwetenschappen betreft, wenst de Orthodoxe Kerk geen zeggenschap over wetenschappelijk onderzoek noch enige positie in te nemen bij een wetenschappelijke vraag. Vanuit Orthodox standpunt is de vrijheid van onderzoek een gave van God aan de mensheid. Wat niet belet dat de Orthodoxie meteen de nadruk legt op de gevaren die bepaalde wetenschappelijke verwezenlijkingen inhouden, ook op de grenzen van wetenschappelijke kennis, en het bestaan van een andere “kennis”, die niet meteen binnen het bereik van de wetenschap ligt. Deze andere “kennis” blijkt in vele gevallen nodig om de juiste grenzen van vrijheid te bepalen en de vruchten van de wetenschap te gebruiken vrij van egoïsme en met eerbied voor de waarde van de menselijke persoon.

    10. De Orthodoxe Kerk gelooft dat technologische en economische vooruitgang niet moet leiden tot vernietiging van het milieu en uitputting van de natuurlijke bronnen. De hebzucht om materiële verlangens te bevredigen leidt tot verarming van de menselijke ziel en zijn omgeving. Wij mogen niet vergeten dat de aardse goederen niet in de eerste plaats ons bezit zijn, maar een gave van God. “Aan de Heer behoort de aarde en al wat zij omvat, het vaste land en zijn bewoners” (Ps. 23/1). Wij moeten er ons van bewust zijn dat niet alleen de huidige generatie, maar ook alle generaties na ons recht hebben op natuurlijke rijkdommen die de Schepper ons geschonken heeft.

    11. Daar wij elke vredevolle inspanning voor rechtvaardige oplossingen bij opkomende conflicten steunen, juichen wij de houding van de Kerken van Rusland en Georgië toe en hun broederlijke’ samenwerking tijdens het militaire conflict dat onlangs ontstond. Zo vervulden deze twee Kerken hun opdracht tot verzoening. Wij hopen dat hun gezamenlijke inspanningen zullen meehelpen de tragische gevolgen van dit militair conflict te boven te komen en mogen leiden tot een spoedige verzoening van de volkeren.

    12. In de steeds grotere verwarring van deze tijden staan gezin en families onder zware druk. In een geest van begrip voor de nieuwe complexe sociale toestand, is de kerk verplicht om voor de jonge en grote gezinnen te zoeken naar spirituele hulp en algemene steun. Wij richten onze gedachten vooral naar de jongeren en roepen hen op om actief deel te nemen aan zowel het sacramentele en het heiligende leven, als aan de zending en het sociale werk van de Kerk en hun problemen en verwachtingen over te dragen naar de Kerk; zij zijn immers niet alleen de toekomst maar ook het heden van de Kerk.

    13. Als Primaten en Vertegenwoordigers van de Zeer Heilige Orthodoxe Kerken, ons ten volle bewust van de hierboven aangehaalde problemen, en bezig die meteen aan te pakken als “dienaars van Christus en rentmeester van Gods mysteries” (1 Kor. 4,1), verkondigen en bevestigen wij van op deze Zetel van de Eerste onder de  Kerken:

            a) onze onwankelbare houding en verplichting om de eenheid van de Orthodoxe Kerk te bewaren in het geloof eens en voor altijd geschonken aan de heiligen (Jud. 3), het geloof van onze Vaderen in een gezamenlijke Eucharistie en een getrouw naleven van de canons van het kerkelijk bestuur om de problemen die soms voorkomen tussen ons, op te lossen in een geest van liefde en vrede.

            b) onze wens om elke canonieke anomalie ontstaan door historische omstandigheden en pastorale noden, zoals in de zogenaamde Orthodoxe Diaspora vlug op te lossen op een wijze die elke mogelijke invloed weert die vreemd is aan de Orthodoxe Kerkleer. Daarom verwelkomen wij ook het voorstel van de Oecumenische Patriarch om Panorthodoxe Vergaderingen te beleggen in het komende jaar 2009 over dit onderwerp, maar ook om het Heilig en Groot Concilie verder voor te bereiden. In overeenkomst met de besluiten en de toepassingen van de Panorthodoxe Bijeenkomst in Rhodos, zullen alle Autokefale Kerken uitgenodigd worden.

            c) ons verlangen om, ondanks alle moeilijkheden, de theologische dialogen met alle christenen verder te zetten, evenals de interreligieuze gesprekken, vooral met het Judaïsme en de Islam, in de wetenschap dat dialoog de enige weg is om de geschillen tussen de volkeren op te lossen, vooral in tijden zoals nu, waar elke vorm van scheiding ook die in naam van een religie inhoudt en een bedreiging is voor de vrede onder de mensen en hun eenheid.

            d) onze steun voor initiatieven door het Oecumenisch Patriarchaat, zowel als door andere Orthodoxe Kerken, voor de bescherming van het milieu. De huidige ecologische crisis die te wijten is aan zowel spirituele als ethische redenen, zorgt ervoor dat de Kerk verplicht is haar bijdrage te leveren door de spirituele zin die haar ter beschikking staat voor het behoeden van Gods schepping voor de menselijke inhaligheid. Daarom bevestigen wij opnieuw dat 1 september, de eerste dag van het kerkelijk jaar, aangeduid werd als een speciale dag van gebed voor het behoud van Gods schepping en steunen wij de inbreng van het onze natuurlijke omgeving zowel op het gebied van catechese als van homilieën en algemeen pastoraal werk van onze Kerken, wat nu hier en daar al het geval is.

            e) de beslissing om verder te gaan met de nodige acties om een inter-orthodox comité te vormen om zich te buigen over de bio-etische problemen waar de wereld van vandaag van de Orthodoxie een antwoord op verwacht. Terwijl wij deze zaken voorleggen aan het Orthodoxe volk over heel de wereld en aan de hele oecumene bidden wij “telkens weer” dat vrede, rechtvaardigheid en Gods liefde eindelijk de overhand moge krijgen in het leven der mensen

            “Aan Hem die bij machte is oneindig meer te volbrengen dan al wat wij door de kracht die in ons werkt kunnen vragen of bedenken, aan Hem zij de heerlijkheid in de kerk en in Christus Jezus, iedere generatie weer, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Amen” (Ef. 3, 20-21).

            In de Fanar, 12 oktober 2008

            + Bartholomeos van Konstantinopel

            + Theodoros van Alexandrië

            + Ignatios van Antiochië

            + Theophilos van Jeruzalem

            + Alexis van Moskou

            + Amfilochij van Montenegro (vertegenwoordiger van de Kerk van Servië)

            + Laurentiu van Transylvanië (vertegenwoordiger van de Kerk van Roemenië)

            + Dometiyan van Vidin (vertegenwoordiger van de Kerk van Bulgarije)

            + Gerasim van Zugdidi (vertegenwoordiger van de Kerk van Georgië)

            + Chrysostomos van Cyprus

            + Hieronymos van Athene

            + Jeremia van Wroclaw (vertegenwoordiger van de Kerk van Polen)

            + Anastasios van Tirana

            + Kristof van Tsjechië en Slowakije

             

             

             

            PRIMATEN 2008

             

             

             

             

            Oecumenische Patriarch nu echt hoofd van de Orthodoxe Kerk

            OECUMENISCHE PATRIARCH NU ECHT HOOFD VAN DE ORTHODOXE KERK

            Ba(rtholomeus

            Bij een synode van orthodoxe patriarchen in Istanboel heeft de oecumenische patriach Bartholomeus I de orthodoxe Kerken gemaand tot eenheid en individueel optreden op oecumenisch terrein afgekeurd. Het kan in zijn ogen niet zo zijn dat “als wij met betrekking tot actuele vraagstukken van deze tijd niet met een stem spreken, sommige gemeenschappen een bilaterale dialoog voeren met niet-orthodoxen over deze punten”. Daarmee doelde het hoofd van de orthodoxe Kerk op gesprekken die het patriarchaat van Moskou zelfstandig met het Vaticaan voert. Bartolomeus wees erop dat het oecumenische patriarchaat onder de orthodoxe Kerken “de rol van coördinator” vervult. Nadat bijna duizend jaar geleden “de Roomse Kerk de gemeenschap met de orthodoxe kerk had beëindigd, was de zetel van Constantinopel volgens kerkelijk recht geroepen als eerste bisschopszetel om de eenheid van de orthodoxen Kerken te dienen,” stelde Bartholomeus. In het verleden pleegden vertegenwoordigers van het patriarchaat van Moskou bij dergelijke uitspraken de zaal onder protest te verlaten. Deze keer kon patriarch Bartholomeus de voorrang van het oecumenische patriarchaat echter claimen zonder dat er protest kwam van de kant van het delegatie uit Moskou. Na eeuwen machtstrijd heeft het patriarchaat van Moskou daarmee in de praktijk het erevoorzitterschap van het oecumenische patriarchaat erkend. (KN/Kath.net)

            Orthodoxe Kerken plannen grote synode

            ORTHODOXE KERKEN PLANNEN GROTE SYNODE

            BRUSSEL (Kerknet/Asianews) – In 2009 worden een serie panorthodoxe synoden gehouden ter voorbereiding van de grote synode van orthodoxe kerkleiders waarnaar al eeuwen wordt uitgekeken. Dat raakte bekend na het overleg tijdens het voorbije weekend van de belangrijkste orthodoxe kerkleiders, onder wie de oecumenische patriarch Bartholomeus en de patriarch van Moskou Aleksej. De kerkleiders publiceerden een document waarin zij hun collegialiteit bevestigen en bedekte kritiek uiten op de sterke nationale verworteling van de orthodoxe Kerken. Ze herhalen ook hun engagement om de onderlinge meningsverschillen te overwinnen. “Ondanks de verschillen willen wij ook de dialoog met de andere christelijke Kerken voortzetten.” Orthodoxe christenen worden opgeroepen om met anderen hun verantwoordelijkheid op te nemen in de huidige crisis en worden eraan herinnerd dat de evangelisatie voor christenen een plicht is.

            (KN)

            Orthodoxe Kerken beloven meer eenheid

             

            Orthodoxe kerken beloven meer eenheid

            Hilversum (Van onze redactie) 13 oktober 2008 – De orthodoxe patriarchaten gaan zich meer inzetten voor kerkelijke eenheid. Dat hebben de geestelijk leiders van 14 orthodoxe tradities gisteren verklaard tijdens de slotbijeenkomst van een driedaags congres in Istanbul.

            Verdeeldheid
            De geestelijken van de             14 patriarchaten waren op uitnodiging van oecumenische patriarch Bartholomeos I van Constantinopel bijeengekomen om te praten over de verdeeldheid binnen de orthodoxie. Het gaat daarbij onder meer over het dispuut tussen de patriarchen van Moskou en Constantinopel over de eventuele autonomie van de orthodoxe Kerk in Oekraïne.

            Onafhankelijkheid
            Oecumenisch patriarch Bartholomeos heeft in het verleden meermaals gezinspeeld op de eventuele onafhankelijkheid van de Oekraïense Kerk. Patriarch Aleksij II van Moskou, onder wie een groot deel van de orthodoxe gelovigen nu nog valt, is tegen.

            Impact op de wereld
            Volgens de verklaring moeten de orthodoxe kerken de “nationalistische, etnische en ideologische excessen uit het verleden opgeven”. “Want alleen op die manier kan de stem van de Orthodoxie de benodigde impact hebben op de hedendaagse wereld”, aldus de geestelijken.

            Dialoog
            De patriarchaten verklaarden tevens hun intentie om de dialoog met andere christelijke kerken zowel als met Jodendom en de islam te intensiveren.

            Bron : RKK