Bezinningsteksten uit het dagboek van Vader Vasily (deel 1 en deel 2)

Bezinningsteksten uit het dagboek van

Vader Vasily – monnik van het Optina

Poestin Klooster

Het russische Optina klooster werd kort na de

communistische revolutie verwoest., zoals zovele

andere orthodoxe kloosters en kerken.

Na de val van het communisme, werd het klooster aan

de Kerk teruggegeven  en met veel moeite terug hersteld. In

de zomer van 1988 bestond het corpus van het klooster uit

eenvader-abt , twee priestermonniken , twee diakenmonniken

en vier novicen.

Op 3 juni 1988 werd de eerste Goddelijke Liturgie gevierd.

In de  paasacht van 1993 zou het klooster

opnieuw het toneel worden van een gruwelijke gebeurtenis :

drie monniken werden er op gruwelijke wijze vermoord :

Vader Ferapont (Vladimir Poesjkarjov) Vader Trofim

(Leonid tatarnikov) en

Vader Vasily (Igor Rosljakov). Sindsdien spreekt men

van de drie

 martelaren van Optino Poestyn.

Vader Vasily, één van de drie, hield er nauwkeurig een

dagboek op na.

Vooral de gebeden en bezinnende teksten  maken een

grote indruk. Wij geven hier een bloemlezing van een aantal 

 diep religieuze teksten 

teksten die geschreven zijn vanaf 1988 tot aan zijn dood,

in 1993.

De teksten zijn genomen uit het boek : EEN BLOEDIG PASEN,

 geschreven en bijeengebracht door Nina Pavlova (vertaling

Pieter Eggermont) en uitgegeven bij uitgeverij IVERON –

Amsterdam,

 2005

21 maart 1988 :

Nooit zat ik in vrolijk gezelschap,

Nooit heb ik vreugde gekend.

Ik leefde eenzaam, gegrepen door U,

En was van Uw toorn vervuld. (Jeremias 15,17)

Nooit was ik dronken op een feest,

Nooit ging ik om met geleerde personen.

Ik leefde alleen, door U bevreesd

En stond zwijgend voor de ikonen.

3 april 1988, Palmzondag :

Liturgie in Poesjkino. Preek over de eucharistie :1.   Al

duizend jaar kiest de Heer, op voorspraak van de Heilige

Vaders,zijn dienaren uit het Russische volk om te dienen in

zijn hemelse stad,

het Nieuwe Jerusalem. 2.  De ellende van ons land is te

wijten aan het onbegrip van de Russische priesterstand

(en daardoor hun veronachtzamen) van frequente communie.

(Vader Johannes Krestjankin, bisschop Ignatius

Brjantsjaninov) 3.  Eucharistie betekent ‘deelgenoot’ zijn.

4.  Geen beschouwende, maar een actieve aanwezigheid in

de kerk.

21 juni t/m 29 augustus 1988, Optina Poestyn : citaten :

“Wee hem die het loon van de werknemer afneemt, want

dat ishetzelfde als bloed vergieten” (Efraïm de Syriër)

“Met zijn leven getuigt de mens van zijn begrip van de

waarheid”

(Isaäc de Syriër)

 “De belangrijkste deugden zijn : kennis van je eigen onmacht,

geduld, zelfoverwinning. Zij leiden de mens naar de deemoed”

(Vader Ambrosius)

De bijbel is de sleutel tot de geschiedenis. De geest van

de geschiedenis.

Pas daarna komt de archeologie, de geologie enz…

“Dat was ferme taal van God”

een oude priestermonnik.

3 september 1988 : citaat :

“Eensgezindheid is niet per se goed, de rovers zijn het ook

wel eens met elkaar eens” Johannes Chrysostomos

17 november 1988  : citaten :

“Hoe groter de liefde, des te groter de ontberingen voor

de ziel. Hoe voller de liefde, des te voller de kennis. Hoe

vuriger de liefde, des te vuriger het gebed. Hoe volmaakter

de liefde, des te heiliger het leven “

Starets Silouan

Er is niets dat ons in de weg staat om God te beminnen.

Wat moet je doen om de vrede in lichaam en geest te

beweren ? Iedereen liefhebben

als jezelf, en ieder uur gereed zijn om te sterven.

27 februari 1989 :

Al het aardse is weerloos. Niets meer dan een schaduw,

een voorbode van de Opstanding uit de doden

van Christus onze Heer.

20 maart 1989 :

In hoeveel stukken moet ik mijn kleed verscheuren

Om rust in mijn ziel en vergeving te vinden ?

Hoeveel as moet ik over mijn gewonde hoofd strooien

Om van mijn kwade gedachten af te komen ?

Welke vodden moet ik aantrekken

Om mijn zonden onder ogen te komen ?

Doelloos zwerf ik rond naar alle kanten

Vruchteloos zoek ik mijn berouw.

Maar U, Heer, die heeft gezegd : ‘Zonder Mij kunnen

jullie niets doen.

Treed binnen in heel mijn lichaam met Uw woord.

Verbrijzel mijn versteende hart

En maak het tot een bron van tranen van berouw.

Waar anders kan ik leren huilen, dan bij U, o God ?

Waar anders kan ik rouwen, dan in Uw tempel ?

Waar anders kan ik troost vinden, dan in Uw woorden,

Heilige God ?

Laat mij niet in de steek, Heer, en gedenk mij.

Net als Saulus ga ik als een bezetene tegen U tekeer

En verjaag Uw genade van mij weg,

Maar U, Heer, verschijn in mijn hart en beschijn mij

met het licht van Uw liefde,Zodat ik, de vervloekte, uitroep :

Wat moet ik doen, Heer ?

Ik ga naar U toe, Heer, maar tegelijkertijd heb ik kwade

gedachten,net als Anania en Saffira verberg ik een deel

van mijn ziel voor ijdele wereldse zaken.

Zie mijn onmacht en maak as van mijn geheimen,

zodat ik zonder oordeel voor U kom.

Heer, hef mij op, want ik ben neergeknield voor de zonde.

Zoon, leid mij uit mijn schandelijk leven.

Heilige, schijn met Uw licht over mijn nachtelijke zoektocht.

Onbenaderbare Drievuldigheid, laat mij tot U komen met mijn

onophoudelijk Berouw.

Ik ga naar U Vader, maar probeer net als Anania en Safira

 te verhullen dat ik  een deel van mijn ziel  besteed aan ijdele

zaken.

Ik geef U heel mijn leven, maar ik bewaar de hoop op mijn

eigen krachten.

Ik sta ’s ochtends op om u te loven in mijn ochtendgebeden,

maar heimelijk verberg ik mij voor Uw woorden.

Kijk barmhartig naar mijn zwakheden en reinig de bodem

van mijn ziel.

Breng mij terug naar U zonder oordeel.

Er is niets dat mijn ziel als troost aanvaardt.

Als ik om mij heen kijk zie ik slechts boze en trotse mensen

die mij bedreigen.

’s Nachts word ik getroffen door de leugens van mijn hart.

Van alle kant komen verdriet en slechte woorden.

Ik kan mij er niet tegen verweren, alleen mijn geween kan

mij beschermen.

Heer, gij hebt mij ontmaskerd en ik kniel voor U neder.

Laten mijn haren mijn ogen bedekken, opdat zelfs de nacht

mijn tranen niet ziet.

Mijn verdriet is enkel voor U, God

Verlaat mij niet, de opstandige, maar bezoek mij en red mij.

Mijn ziel heeft een ongewone honger, mijn hart een

ongewone dorst :

Ik snak naar de woorden van  God, naar Uw waarheid.

Christus, zie neer op mijn onmacht

En schenk mij Uw hemels manna.

Meester, aan U geef ik heel mijn leven,

Maar heimelijk blijf ik hopen op mijn eigen krachten.

Ik doe U roem toekomen, maar daarbij probeer ik een deel van

 mijn slechtheid te verbergen.

Heer, minacht niet het berouw van mijn hart en ontferm U

 over mij.

21 maart 1989 :

“Je moet jezelf opofferen aan de kerk, en niet de kerk

opofferen

voor jouw eigen heil.” Uit : de laatste brief van metropoliet

Benjamin Kazansky

(1874-1922)

24 maart 1989 :

Als mijn naaste mij beledigt, gaat mijn ziel naar U uit, o Heer.

Als mijn ziel het moeilijk heeft, roepen mijn lippen Uw naam

 aan.

Maar waar moet ik naartoe gaan als U zegt : ik ken u niet ?

Dan kan zelfs de aarde mij niet bedekken, noch kan de hemel

zich over mij ontfermen.

Verwerp mij niet van voor Uw aangezicht.

Ik offer U het Uwe, en toch roem ik mijzelf.

Net als de tovenaar Simon probeer ik met gebeden en

goede daden de Heilige Geest te verwerven. (Hand.8,9-25)

Vergeef mij , Heer en denk niet terug aan mijn oneerlijkheid.

26 maart 1989 :

Mijn mond belijdt openlijk het geloof in U, God.

Mijn lichaam is bereid tot ascese en ontberingen.

Maar mijn ziel bereidt zich zwijgend voor om U te verlaten.

Heer, verbrijzel mijn gevoelloze hart en wek mij op uit de slaap

van de onwetendheid.

Tegen moedeloosheid : psalm 102,37,91

In geval van menselijke intriges : spalm 3,54,59,143

Als ik U verlaten heb, God, verlaat mij dan niet helemaal,

Maar duld mijn waanzin en ongerechtigheid.

Bedek mijn vleselijke begeerten.

Vergeef mij in het uur van mijn berouw.

Denk niet terug aan mijn onstandvastigheid en tweeslachtigheid.

28 maart 1989 :citaten :

“…Als we de uitspraken van onze vaders gebruiken om onze

eigen bekoorlijke wil door te voeren, richten wij onze ziel

te gronde”

(Dorotheüs van Gaza)

Het opschrift bij het oude monument voor IVKirejevsky :

“Ik heb vanaf mijn jeugd de wijsheid liefgehad en haar

nagestreefd, totdat ik begreep dat ik haar slechts van God

kan ontvangen”

“Wanneer zij de heilige zien sterven, zullen zij niet kunnen

 begrijpen wat God voor hem heeft bereid” (S.Tsetverikov)

29 maart : citaat :

“Nu gij uw ziel gereinig
d hebt door de waarheid gehoorzaam

te aanvaarden, moet gij elkander beminnen met oprechte

broederliefde,met hart en vurigheid” (1 Petrus 1,22)

3 april 1989 : Op de dag van de heiligverklaring van de

startsen van Optina :

Rom.14,7-9 :’Niemand leeft voor zichzelf, niemand sterft

voor zichzelf.

Zolang wij leven,Leven wij voor de Heer, en sterven wij,

dan sterven wij voor de Heer : of we leven of sterven, Hem

behoren wij toe..

Daarvoor is Christus gestorven en weer levend geworden :

om Heer

te zijn over doden en levenden.’

Het grote sacrament van de heiligheid :

De aarde geeft aan de hemel wat haar toekomt.

De zonen aanvaarden hun vaders in ongeschonden toestand,

Heiligheid wordt zichtbaar en voelbaar !

Houdt stand, rechtgelovigen ! Bekeert u, ongelovigen !

Het bewijs is hier, laat allen geloven in het eeuwige leven !

Laat de wateren terugvloeien naar hun bron

Om de woorden terug te brengen die hier zijn uitgesproken.

Laat de velden en bloemen met dauw bedekt worden,

Om ons te laten zien welke tranen hier zijn vergoten.

Laat het stof en de stenen ( de ruïnes) tot leven komen,

Zodat wij de oude warmte weer kunnen voelen.

Laat de bomen zich verheffen

Om te onthullen hoe hier medelijden is beoefend.

Laat ons dot alles weerzien opdat wij mogen huiveren

En met schaamte tot u smeken :

Heilge vaders, verwerp uw onwaardige zonen niet.

14 mei 1989 : heilige Pafnutius van Borvsk

Vandaag zingen wij jubelend uw roem

En kussen teder uw heilige ikonen.

Wij vullen de ikonenlamp met olie,

Ontsteken de kaarsen en de wierook.

Uw beeltenissen dragen wij op een banier in processie.

Vandaag is het feest van de kinderen,

Die met tranen smeken :

Komt en verblijft bij ons, onwaardige volgelingen.

Monastieke hemellichamen,

Wonderlijke vlucht van adelaars,

Rijkgevulde kaarsenstandaard van de Moeder Gods,

Waarlijke druiventros van Christus’wijngaard,

Zó noemen wij jullie, heilige startsen van optina.

31 mei 1989 :

Ik heb U mijn trouw beloofd, Heer,

Maar bij de eerste tegenslag moest ik afhaken en heb U

geloochend.

Nu ik zie dat U dit wilt vergelden,

Herinner ik mij mijn beloften

En loop weg, bitter huilend.

De ellendige Judas hield van Jezus

Enkel om het gewin, en ik, zwakkeling, die hetzelfde.

Ik weiger de goddelijke liefde,

Verdwaald in de duisternis van de trots.

Red mij, Heer, opdat ik niet val in het ravijn van het verraad

en het eeuwig verderf.

Toen jij van God de gave had gekregen om mensen te genezen

Ben jij trots geworden, Judas.

Jij bent in verzoeking gebracht door wat je gekregen hebt.

Net zo probeer ik, de driemaal vervloekte, schatten van trots

te vergaren.

Ik ben bang om U ook maar éénmaal te verraden.

Red mij, Heer, opdat ik U alleen alle roem en dank zal

doen toekomen.

1 juni 1989 :

Ik weet, Heer, dat u iedere zoon kunt straffen en vergeven.

Maar ik kan mijn tranen niet onderdrukken

Als ik zie dat iemand door U gestraft wordt.

Vergeef, Heer en schenk mij geduld en dankbaarheid.

Met mijn verstand weet ik

Dat U de treurenden en vernederden met roem beloont,

Maar mijn ziel kan niet worden getroost door de komende

beloningen.

Ik wordt bevangen door verdriet

Als ik zie hoe mijn dierbaren worden vernederd.

Ontferm u over mij, Heer,

Leer mij te bidden voor mijn vijanden die enkel in aantal

toenemen.

Teksten uit het boek ‘een bloedig Pasen)

Uitgekozen door Kris B.

(wordt vervolgd)