GELOVEN….
Is eigenlijk voortgaan langs de weg, waar alle menselijke wegwijzers wijzen : terug,terug,terug.
De weg is bovendien nog smal (….) en duister, ja hij is niet alleen duister, aardeduister, maar hij is als een donkere weg, waar een verwarrende lichtschijn de duisternis nog groter maakt – de verwarrende lichtschijn bestaat juist hierin dat alle menselijke wegwijzers het tegenovergestelde aanwijzen.
GELOOF…..
Is in het Nieuwe Testament geen bepaling, die ligt in de sfeer van het intellectuele, maar is een ethische bepaling, het betekent de persoonlijke verhouding tussen God en mens. Er wordt daarom van het geloof gevraagd (als uitdrukking van overgave), om te geloven tegen het verstand in, om te geloven ofschoon men niet kan zien (allemaal persoonlijke bepalingen, ethisch). De apostel spreekt van een gehoorzaamheid des geloofs. Het geloof wordt op de proef gesteld, wordt beproefd enzovoort…
De verwarring in het geloofsbegrip komt vooral van de alexandrijnen. Zo heeft Augustinus het verward door zijn begrip ‘geloof’ precies eender als Plato (in ‘de staat’) op te vatten.
HET GELOOF – ‘DE GRONDEN’…
Als stelling moet men voorop zetten : ‘het geloof’ kan niet begrepen worden, hoogstens kan men begrijpen, dat het niet begrepen kan worden’ – zo ook : ‘voor iets, dat onvoorwaardelijk is kunnen geen gronden worden aangehaald, hoogstens kan men gronden aangeven, waarom er geen gronden kunnen wotrden aangehaald’
S. KIERKEGAARD (Kierkegaard : een keuze uit zijn dagboeken,
1957, Het Spectrum, pp.137,141vv)
christelijkeinformatiebron 