In het geval van allen die deze wereld hebben verlaten en geen deugdzaam leven hebben gehad en geen geloof hebben gehad, wees een pleitbezorger voor hen, Heer, ter wille van het lichaam dat u van hen hebt weggenomen, zodat uit het enige verenigde lichaam van de wereld mogen wij Vader, Zoon en Heilige Geest loven in het koninkrijk der hemelen, een oneindige bron van eeuwig leven.

+ St. Isaac de Syriër, uit De gebeden van St. Isaac de Syriër

 

Die avond bij zonsondergang brachten ze iedereen die ziek was of door demonen werd onderdrukt, bij hem. – Marcus 1:32

“Laten we ons een ernstig gewonde voorstellen die op het punt staat zijn laatste adem uit te blazen. … Welnu, de wond van de ziel is zonde, waarover de Schrift in deze termen spreekt: “Wond en striem en gapende snee, niet gedraineerd of verbonden of verlicht met zalf” (Js 1:6). Oh jij die gewond bent, herken je dokter in jezelf en laat Hem de wonden van je zonden zien. Moge Hij het gekreun van je hart begrijpen Die zijn geheime gedachten al kent. Mogen uw tranen Hem bewegen. Ga zo ver als een beetje schaamteloosheid in je smeken (vgl. Lc 11,8). Breng onophoudelijk diepe zuchten tot Hem vanuit het diepst van uw hart.
Moge uw verdriet Hem bereiken, zodat Hij ook tegen u kan zeggen: “De Heer heeft uw zonde vergeven” (2 Sam 12:13). Roep het uit met David, die zei: “ Heb medelijden met mij, o God, in (…) de grootheid van uw mededogen” (Ps 50[51]:3). Het is alsof men zou zeggen: “Ik ben in groot gevaar vanwege een enorme wond, die geen dokter kan genezen, tenzij de almachtige Geneesheer mij komt helpen.

” Voor deze almachtige Arts is niets ongeneeslijk. Hij geneest kosteloos! Met één woord herstelt Hij tot gezondheid! Ik zou gewanhoopt hebben aan mijn wond als ik mijn vertrouwen niet op de Almachtige had gesteld. ”

– St. Gregorius de Grote (540-604) Paus, Vader, Kerkleraar – Commentaar op Psalm 50[51]

“ Mensen die de naam christen associëren

met een oneerlijk leven, kwetsen Christus! …

Als Gods Naam wordt gelasterd door slechte christenen, wordt hij daarentegen

geprezen en geëerd door de goede: “Want overal zijn wij de geur van Christus”

(2 Kor 14-15). En er wordt gezegd in het Hooglied: “Uw naam is uitgegoten olie (1,3)

St.Augustinus

 

 

St. Isaac de Syriër: Een nederige man is . . .

Uitspraken van heiligen, ouderlingen en vaders , St. Isaac de Syriër / door orthodoxe kerkcitaten

Een nederig man is nooit overhaast, haastig of verward, heeft nooit hete en vluchtige gedachten, maar blijft te allen tijde kalm. Zelfs als de hemel zou vallen en aan de aarde zou kleven, zou de nederige man niet ontzet zijn. Niet elke stille man is nederig, maar elke nederige man is stil. Er is geen nederige man die zichzelf niet beperkt; maar je zult velen vinden die zichzelf beperken zonder nederig te zijn. Dit is ook wat de zachtmoedige, nederige Heer bedoelde toen Hij zei: ‘Leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel.’ [Matt 11:29] Want de nederige man heeft altijd rust, want er is niets dat zijn geest kan beroeren of doen wankelen. Net zoals niemand een berg bang kan maken, zo kan de geest van een nederige man niet bang zijn. Als het geoorloofd en niet ongerijmd is, zou ik zeggen dat de nederige man niet van deze wereld is. Want hij wordt niet verontrust en veranderd door verdriet, noch verbaasd en enthousiast door vreugde, maar al zijn blijdschap en zijn echte vreugde zijn in de dingen van zijn Meester. Nederigheid gaat gepaard met bescheidenheid en zelfbeheersing: dat wil zeggen, kuisheid van de zintuigen; een gematigde stem; gemene spraak; zelfvernedering; slechte kleding; een manier van lopen die niet pompeus is; een blik gericht op de aarde; overvloedige genade; gemakkelijk stromende tranen; een eenzame ziel; een berouwvol hart; onverstoorbaarheid tot woede; onverdeelde zintuigen; weinig bezittingen; matiging in elke behoefte; uithoudingsvermogen; geduld; onbevreesdheid; mannelijkheid van hart geboren uit een haat tegen dit tijdelijke leven; geduldig uithoudingsvermogen van beproevingen; beraadslagingen die log zijn, niet licht, uitdoving van gedachten; bewaken van de mysteries van kuisheid; bescheidenheid, eerbied; en bovenal,

 

+ St. Isaac de Syriër, “Homilie 72: over de visie van de aard van onlichamelijke wezens, in vragen en antwoorden”,  ascetische preken van St. Isaac de Syriër

Een bloem en een vlinder.

 Ooit vroeg iemand God om een bloem en een vlinder.   

Maar God gaf Hem in plaats daarvan een cactus en een rups.

Dit verontrustte de man. Hij kon niet begrijpen waarom hij niet kreeg waar hij om vroeg. Dus zei hij tegen zichzelf:

God moet voor zoveel mensen zorgen…

En hij besloot geen uitleg te vragen.

Na enige tijd ging hij kijken wat hem was gegeven en was het vergeten.

Tot zijn verbazing van de doornige en lelijke cactus. Er was een prachtige bloem op  gegroeid.

En de lelijke rups was veranderd in een prachtige vlinder.

GOD doet altijd alles goed!

De manier waarop hij handelt is ALTIJD de beste, zelfs als het ons verkeerd lijkt.

Als je God om iets hebt gevraagd en iets anders hebt gekregen, vertrouw Hem dan.

Je kunt er zeker van zijn dat Hij je altijd op het juiste moment zal geven wat je nodig hebt.

Wat je wilt is niet altijd wat je nodig hebt! De doorn in het oog van vandaag… Het is de bloem van morgen!

God geeft je altijd wat je nodig hebt. 

Auteur : onbekend..

Sint Ambrosius,
een van de vroege kerkvaders, zei in de begrafenistoespraak voor zijn overleden broer Sartyrus:

“De dood maakte geen deel uit van de natuur; het werd onderdeel van de natuur. God heeft de dood niet vanaf het begin bepaald; hij schreef het voor als remedie. Het menselijk leven werd vanwege de zonde veroordeeld tot niet aflatende arbeid en ondraaglijk verdriet en begon zo de last van ellende te ervaren. Er moest een grens zijn aan het kwaad; de dood moest herstellen wat het leven verbeurd had verklaard. Zonder de hulp van genade is onsterfelijkheid meer een last dan een zegen.”

Iets eerder had Ambrosius gezegd: “De dood is dus geen reden tot rouw, want het is de oorzaak van de redding van de mensheid”

– St. Ambrosius van Milaan

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen

Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen, zelfs als we onszelf in de problemen moeten brengen. Er kan geen leven in Christus zijn zonder offers.

Ieder van ons barricadeert zichzelf achter zijn eigen gerechtigheid – hij gelooft dat de manier waarop hij naar de dingen kijkt absoluut juist is, hij gelooft dat zijn redenering geweldig is, hij gelooft dat elke spirituele aangelegenheid van hem goed is geregeld. En het enige probleem is wat er met andere mensen gaat gebeuren, waar de hele fout ligt.

Nadat hij zijn eigen innerlijke realiteit en zijn eigen slechte toestand heeft begrepen, denkt de persoon die God is gaan ontdekken echter totaal anders. Hij ziet de dingen anders en heeft een totaal andere mentaliteit. Hij zegt dat het probleem bij hemzelf ligt: ​​hijzelf is degene die geen liefde, geen begrip of opofferingsgeest heeft.

Verlangen naar bekering

Laten we allemaal, zonder uitzondering, oprecht en oprecht voor God staan. Zijn we berouwvol? Hebben we de intentie om ons te bekeren? Zouden we willen dat God ons bezoekt met Zijn genade en ons oprecht berouw schenkt? Dit berouw zou ons naar onze hele staat en onze zonden in hun geheel, maar ook in elk detail doen kijken. Zijn wij bereid zo’n berouw van God te ontvangen? Willen we dat echt?

Onze houding tegenover God

De vraag is welke houding de ziel inneemt, het diepere wezen van de mens, tegenover God, tegenover Gods liefde, Gods energieën en tegenover elke vorm van werkelijkheid.

Hoe meer je het gebed “Heer Jezus Christus, heb medelijden met mij” zegt, hoe meer je het wilt zeggen. Op dezelfde manier geldt: hoe meer we Gods liefde voelen, hoe meer we van Hem willen houden. Dit gebed helpt enorm en er gebeurt elk moment een wonder in je ziel. Terwijl je het met heel je wezen zegt, begin je beetje bij beetje te voelen dat Christus nabij is, naast je zit en naar je luistert. Je spreekt met Hem en je realiseert je dat Hij antwoordt; Hij accepteert en houdt van je.

Als je tot Christus gaat en jezelf in Zijn handen toevertrouwt en Hem in je hebt, zijn de dingen eenvoudig en gemakkelijk, omdat daarna het hele werk door Christus wordt gedaan. We moeten onszelf niet verteren met zorgen. Het is God die voor ons zorgt. Je enige zorg en zorg zou moeten zijn om verenigd te zijn met God en je hele bestaan ​​zou een gebed tot God moeten zijn.

Het obstakel dat diep in onze ziel zit, moet worden verwijderd. En het obstakel dat bestaat, is noch de ongezonde toestand, noch, zo u wilt, gewoon de zonde zelf. Geloof het of niet, al deze helpen: u gaat naar Christus omdat u een zondaar bent; je gaat naar Christus omdat je in de war bent. Het obstakel in de relatie tussen jou en God is dat je ernaar streeft je ego te redden. Zelfs de meest spirituele dingen zijn nodig om je ego te redden, dat vol is van zelfrechtvaardiging, harteloosheid en trots; Ware liefde, ware toewijding aan Christus en berouw ontbreken. Je probeert wanhopig God te misleiden.

 

Moge God je zo maken dat je er helemaal niet om geeft hoe je gras in goud kunt veranderen, maar om op goud te stappen alsof het een stukje gras is. Moge God je zo maken dat het je niet kan schelen of anderen van je houden, om je geven, je waarderen of je erkennen. Dan zullen natuurlijk alle mensen zich tot jou wenden.

Kom naar het licht

Mensen komen niet tot het licht, dat Christus is; mensen komen niet tot het licht dat de waarheid van Christus is; want als ze dat doen, zullen hun werken worden geopenbaard, die de werken van de duisternis zijn, niet van het licht.

Omstandigheden

jWe moeten onszelf niet zien als slachtoffers van onze omstandigheden. God die van ons houdt en ons beschermt, is aanwezig. Hij zal niet toestaan ​​dat ons iets overkomt, tenzij het in ons voordeel is.

Bescheidenheid

 

Het probleem is niet simpelweg dat we zondaars zijn, of dat de zonde in ons bestaat. Het probleem is dat we de hele zaak niet behandelen zoals we zouden moeten. Waarom ben je bang om toe te geven dat je een zondaar bent, dat je zonde in je hebt? Waarom ben je er bang voor? Dat is uw redding; uw zonde zelf is uw redding. Redding natuurlijk van de zonde. Waarom? Omdat toegeven aan je zonde je echt helpt om nederigheid te bereiken. Het houdt je ook in contact met de realiteit: je hebt niet de verkeerde indruk dat je spiritueel iemand belangrijk bent of dat je een belangrijke spirituele strijd voert.

Als je goed kijkt naar de diepe, innerlijke staat van jezelf, zul je beseffen dat er zo’n boosaardigheid, zo’n duisternis, zo’n gemeenheid en bedrog is, dat er geen tijd is om af te rekenen met wat de ander doet. Je hebt niet de luxe om op zijn fout te letten. Het is niet dat je niet ziet hoe de ander is, of dat hij dat specifieke ding doet. Je houdt je daar echter niet aan, maar je kijkt dieper in zijn ziel: hij is ook een man voor wie Christus is gestorven en als hij berouw heeft, zal God hem heiligen. Dan sympathiseer je met hem, hou je van hem, offer je jezelf op voor zijn bestwil, zoals Christus deed.

Onzorgvuldigheid

Wat God ook heeft gegeven in het leven van de Kerk, u kunt het verliezen als u er niet voorzichtig mee bent. De ervaring van God neemt afscheid en laat je in de steek, als je frivool en zorgeloos leeft, als je er totaal niet om geeft of je verdwaalt en uiteindelijk het aangezicht van de Heer niet ziet.

De mens verliest zoveel door zijn onzorgvuldigheid, zelfs als hij niet zwaar zondigt. Wees voorzichtig en bid!

We moeten onszelf en onze uitdrukkingen ook zorgvuldig onderzoeken. We moeten ons afvragen: is wat we doen deugdzaam of schuilt ons eigen gewin daarachter

Lees verder “Ouderling Symeon Kragiopoulos : Laten we God zoeken en Zijn liefde kiezen….”

Zet het idee uit
je hoofd
dat je
door een
comfortabel leven kunt
worden wat je moet zijn in Christus.

St. Theophan de kluizenaar

De eerste stap naar trots is ijdelheid, dat is de overtuiging dat ik iemand ben. De volgende stap is verwaandheid, dat is het gevoel niet alleen dat ik iemand ben, maar dat ik belangrijk ben voor God en andere mensen. Uit ijdelheid en verwaandheid komen een groot aantal trotse gedachten voort, die God weerzinwekkend zijn. Zelfkennis en het ervaren van onze nietigheid kunnen hierbij helpen. We moeten ons vaak fouten herinneren die we in het verleden hebben gemaakt en onszelf daarover bekritiseren.

Heilige Theophan de Kluizenaar

Zondig niet in de verwachting dat er tijd is om je te bekeren.

Val niet in zonde met het vertrouwen van vergeving!

Onthoud dat de dood niet zal uitgesteld worden.

God laat niet met zich spotten.

 

Heilige Isaak de Syriër

Leg je wond bloot aan de genezer. Alleen door schaamte kun je van schaamte worden bevrijd. Vertel het hem, en schaam je niet. “Dit is mijn wond, vader; dit is mijn verwonding. Het gebeurde door mijn nalatigheid en niet door enige andere oorzaak…’ Hij die elke slang ontmaskert, toont de realiteit van zijn geloof, terwijl hij die ze verbergt nog steeds door de ongebaande woestenij loopt. 

Johannes Climacos

Als je de geest van laster wilt overwinnen ,
geef dan niet de schuld aan de persoon die valt,
maar aan de demon
die hem ertoe heeft aangezet te zondigen.

Heilige Johannes Climacus

“Laat niemand treuren dat hij gevallen is
Keer op keer: want vergeving is
opgestaan ​​uit het graf

H. Johannes Chrysostomus

“Het hebben van een vredige en serene geest hangt
helemaal van jou af. Het hangt niet af van verleidingen of het gedrag van je medestrijder. U zult zelf
verantwoordelijk zijn voor uw redding; of u
gered zult worden of niet, hangt volledig van u af. Als je verlangt naar je verlossing en hard worstelt, dan
zal de uitkomst zijn zoals je wenst.

Elder Efraim of Katounakia

Een persoon kan de tijd waarin hij geboren wordt of leeft niet kiezen; Het is niet aan hem, wie zijn ouders zijn, of de natie waarin hij geboren zal worden, maar waar hij verantwoordelijk voor is, is hoe hij zal handelen in die gegeven tijd: zal het menselijk of onmenselijk zijn, ongeacht zijn natie of ouders

+Patriarch Pavle.

Heer, genees mijn geest
Heer, genees mijn hart
Heer, genees mij heel.

St Sophrony

“Spirituele behoeften staan ​​boven alles, en als ze bevredigd zijn, is er geen vrede, ook al zijn de andere niet bevredigd: maar als de spirituele behoeften niet bevredigd zijn, dan is er geen vrede, ook al zijn alle andere behoeften rijkelijk bevredigd. Daarom wordt de bevrediging ervan het enige noodzakelijke genoemd”

Het spirituele leven: en hoe erop afgestemd te worden

Sint Theophan de kluizenaar